اگر از ما بپرسند نزدیک ترین ملت در بین ملت های دنیا به ایران کدام ملت است قطعا پاسخ می دهیم : افغانستان. هنوز دویست سال از جدایی افغانستان از ایران نگذشته است. دست پلید استعمار انگلیس ملت یکپارچه فارسی زبان را از هم جدا کرد که برای ساکنان بخش جدا شده سرنوشت تلخی را رقم زد و از روز جدایی از دامان مادر خود ، دیگر رنگ آرامش را به خود ندیدند. اکنون پس از گذر سال ها و وقوع دهها جنگ و خونریزی و مهاجرت میلیون ها نفر از اهالی افغانستان به ایران شاهد حضور آنان در ایران هستیم. دولت ایران می تواند در پروژه های عمرانی و اقتصادی افغانستان حضور بیشتری داشته باشد. سرمایه گذاری در افغانستان بهتر از سرمایه گذاری در هر کشور دیگر است. چون رونق اقتصادی افغانستان باعث بازگشت مهاجرین به کشورشان می شود و وضعیت اقتصادی ایران را هم بهبود می بخشد.متاسفانه بی توجهی که در این امر دیده می شود باعث شده که بیگانگان و ابرقدرت ها به بهانه مبارزه با تروریسم یا بازسازی در افغانستان جاپایی برای خود باز کنند . در حالی که دلسوز مردم افغانستان نیستند. ارتباط فرهنگی دو کشور به نفع هر دو ملت است. سینما و تلویزیون ایران می تواند بازار محصولات فرهنگی را که به دست فیلم های هندی و آمریکایی است را به دست بگیرد و برای همبستگی دو کشور و جلوگیری از نفوذ فرهنگی ابیگانگان در فغانستان گام های بلندی بردارد. صادرات کتاب و نشر

با اجرای قسمت عمده ای از عملیات احداث خیابان موسوم به آیت الله صافی در محله جویباره اصفهان ،ضمن اینکه بافت تاریخی ارزشمند این محله تخریب شده ، مسجد جوباره معروف به پیر پینه دوز از آثار تاریخی قرن دهم هجری نیز در معرض تخریب قرار گرفته است. مزار عارف دل آگاه پیر پینه دوز که قرن ها زیارتگاه صاحبدلان و جان های شیفته بود نیز ویران خواهد شد. این بنا در سال 955 ه. ق. به دست مهتر محمد علی رکابدار بهرام میرزا صفوی بنا شده است. امید که سازمان میراث فرهنگی و دوستداران میراث فرهنگی بر این فاجعه ضد فرهنگی اعتراض کنند و تا دیر نشده ، از انهدام این اثر با ارزش دوره صفوی جلوگیری نمایند

خانم سریا داودی حموله از شاعران و پژوهشگران پرکار معاصر است. وی تا کنون علاوه بر چاپ چندین مجموعه از اشعارش درباره فرهنگ و ادبیات قوم بختیاری تحقیقات بسیاری را به انجام رسانده و در قالب کتاب به چاپ رسانده است. او همچنین به طور روشمند و مستدل به بررسی شعر معاصر ایران و شعر خوزستان پرداخته و کتاب هایی را به چاپ رسانده است. او دست توانایی در تحلیل و نقد شعر معاصر دارد و دهها مصاحبه و مقاله در مطبوعات از او چاپ شده است. از تازه ترین مجموعه شعر های ایشان دو کتاب "بادها با حرف میم شروع می شوند" و کتاب "خلیجی که از هر طرف خاور میانه است" در سال جاری چاپ و منتشر شده است. موضوعات مرتبط: معرفی کتاب و نشریه

پرتو عمر چراغیست که در بزم وجود به نسیم مژه بر هم زدنی خاموش است این بیت مشهور را من خیلی زیاد بر بالای آگهی های ترحیم و سنگ مزار ها دیده بودم اما سراینده آن معلوم نبود. روزی در حال مطالعه کتاب تذکره نصرآبادی از دوره صفویه ( قرن 11 هجری ) بودم که به این شعر و شرح حال شاعر این بیت بسیار مشهور برخوردم. متن زندگینامه را می توانید در آن تذکره ( ج 1 ص 489 به تصحیح آقای محسن ناجی نصرآبادی ) بخوانید. سراینده این بیت شخصی به نام سایرای مشهدی از شعراء و خوشنویسان قرن یازدهم هجری است وی از مشهد به اصفهان آمد و در این شهر ساکن شد. در تکیه حیدر واقع در چهارباغ اصفهان ساکن بود و با درویشی و قناعت روزگار می گذراند. او خط نستعلیق را خوش می نوشت و از راه کتابت امرار معاش می کرد. در شعر و ادب نیز دستی توانا داشت. «دیوان سایرا مشهدی» نزد استاد حسن وحید دستگردی موجود بوده است. موضوعات مرتبط: شعر ، تحقیقات ادبی برچسبها: بیت مشهور , تذکره نصر آبادی , سایرای مشهدی

اکنون که در هفته کتاب هستیم شاید بد نباشد درباره وضعیت کتاب و کتابخوانی در ایران حرف بزنیم. این روز ها اظهار نگرانی از کتاب نخواندن مردم و آه و ناله از اعتیاد روزافزون جوانان به فضای مجازی زیاد به گوش می رسد. من از این حرف های کلیشه ای و تکراری خسته شده ام و فکر می کنم دارد زیادی روی این قضیه اغراق می شود. به هر حال هنوز هم تعداد زیادی به مطالعه علاقمند هستند و هنوز هم کتاب های بسیاری چاپ می شوند و خریده می شوند و خوانده می شوند. و هنوز کتابخانه های عمومی مورد مراجعه مردم هستند. خب بعضی هستند که همیشه آیه یاس می خوانند و برای نابسامانی ها و مشکلات جامعه گله و شکایت می کنند ، بدون این که نیمه ی پر لیوان را هم ببینندو به جنبه های مثبت هم اشاره کنند.متاسفانه آنها همیشه منفی بافی می کنند و خودشان برای حل مشکلات قدمی برنمی دارند و راهکاری نشان نمی دهند. آنها مثل کسانی هستند که بالای سر بیمار نشسته و به جای دلداری دادن مرتب ائ را از بیماریش می ترسانند. من اعلام می کنم حال کتاب خوب است و ملالی نیست. به هر حال اگر مکشکلاتی هم هست ، این مشکلات کم و زیاد قبلا هم بوده است. مگر در 50 سال پیش بیش از نیمی از مردم کشور بیسواد نبودند/؟ مگر آمار کتابخوانی پایین نبود؟ نمی خواهم کاستی ها و مشکلات را توجیه کنم. فقط می گویم دیگر کنار نشستن و نق زدن بس است. اگر

- مزار صاحب بن عباد شاعر و ادیب و دانشمند و وزیر فرهیخته دوره آل بویه ***** - مزار بابا قادر از عرفای گمنام اصفهان در جنب مزار صاحب بن عباد ***** - قبرستان طوقچی که از بین رفته و به مسجد و خانه و مغازه تبدیل شده است. قبرستان طوقچی که بزرگترین قبرستان شمال شهر اصفهان در دوره صفویه بوده و در دوره رضا شاه پهلوی به چندین مدرسه از جمله دبیرستان هاتف و مدرسه نم نبات و کشتارگاه دام تبدیل شد. اکنون کشتارگاه به پارک تبدیل شده است. در این قبرستان تعداد زیادی از دانشمندان و شاعران از جمله محمد قاسم قاسمی اردستانی شاعر قرن دهم هجری دفن شده بودند که شرح حال آنان در کتاب تذکره القبور موجود است ***** بازار طوقچی که ادامه بازار تاریخی میدان کهنه بوده و مطابق برخی نقل قول ها به طرف شمال امتداد داشته و تا گود ضرابی در سه راه زینبیه ( عوارضی ) امتداد داشته است. این موقعیت بازار در دوره سلجوقی بوده و بعد در دوره های بعد قسمت شمالی بازار تخریب شده است. ***** - مطابق نقل ریش سفیدان محل پل قدیمی در طوقچی بوده که پل انجیل نام داشته است. از محل سرچشمه در خیابان مدرس چشمه نیلی بوده که آب آن از طوقچی به ده هفتون می رفته است. به قول بعضی در کنار پل انجیل کلیسای مسیحیان به نام انجیل بوده و برخی می گویند کنار پل درخت انجیر کاشته بودند ***** محله فلفلچی از محله های وابسته به طوقچی است. حافظ ابونعیم

نوشته : استاد سید مصلح الدین مهدوی درویش عبدالمجید طالقانی فرزند عبداللّه خوشنویش و شاعر نامی و بزرگترین خطاط خط شکسته ، از اهل طالقان در سال 1150 ه. ق. در روستای «مهران» طالقان متولّد شده و در لباس فقر و درویشی به اصفهان آمده و در این شهر به درویشی و پرسه زنی می گذرانیده، سپس در اثر عشق و علاقه به دنبال کسب کمال و فضائل رفته و در خط شکسته به مقامی رسید که بر همه استادان در این فن مقدّم گردید و به حدّی ترقی کرد که رونق خط شفیعا را شکست. در «مجمع الفصحاء» گوید: بعضی او را بر شفیعا و میرزا حسن رجحان دادند و برخی مانند ایشان شمردند «حاجب شیرازی» درباره او گوید: ای گشته مثل ز خوشنویسی ز نخست مفتاح خزائن هنر خامه توست تا کرده خدا لوح و قلم را ایجاد ننوشت کسی شکسته را چون تو درست درویش، در خط شکسته شاگردان بسیاری تربیت کرد که مشهورترین آنان: خواجه ابوالحسن فسائی ، میرزا ابوالقاسم انجوی شیرازی ، میرزا ابوالقاسم خواجوئی (میرزا کوچک) ، میرزا محمّدباقر سروش اصفهانی ، شیخ رحیم مایل اصفهانی6. آقا محمّدرضا شکسته نویس اصفهانی (آقا رضای کر) ، میرزا عبدالوهاب کلانتر (حاکم اصفهان) و فضعلی بیگ دنبلی خوئی بوده اند. از آثار گرانبهای او جز قطعات و مرقعات متعدّد، نسخه ای از «گلستان سعدی» است که در کتابخانه سلطنتی سابق موجود بوده است. نمونه خط درویش عبدالمجید در موزه کتابخانه ملی م